Ultra Duch Jabłoni Jesień Gravel 120

Ultra Ducha Jabłoni 120 – pierwsze wrażenia

Ultra Duch Jabłoni Edycji Jesiennej na dystansie Gravel 120 już za mną. Jak wrażenia? Bardzo fajna impreza, świetne szutrowo-asfaltowe trasy wśród Grójeckich sadów i niesamowitej ilości jabłek i jabłoni. Jednym zdaniem – niesamowita przygoda, piękne widoki i wspaniali ludzie na trasie. Ale po kolei.

Moje cele przed Ultra Duchem Jabłoni

Ultra Duch to dla mnie seria wydarzeń, wyścigów organizowanych w malowniczych miejscach. Od kiedy zacząłem interesować się tego typu imprezami Ultra Duch mnie pociągał ale nie byłem jeszcze na niego mentalnie przygotowany. Gdy pojawiła się impreza organizowana w moich okolicach, nie mogłem odmówić sobie udziału. W edycji wiosennej nie byłem w stanie wystartować bo jeszcze gravel dla mnie nie istniał ale edycja jesienna to było wydarzenie którego nie mogłem przegapić.

Dla mnie Ultra Duch Jabłoni to drugi w życiu start w imprezie gravelowej na dystansie powyżej 100km. Pierwszym wyścigiem był Mazowiecki Gravel, o którym możesz poczytać tutaj. Moim założeniem na ten wyścig było zmieścić się w czasie poniżej 6 godzin brutto. Co to znaczy? Od momentu startu do przekroczenia mety aby zmieścić się w tym czasie wliczając wszystkie przerwy i postoje. Można by rzecz: ambitnie. Poza tym jak przy każdej okoliczności najważniejsze było zwiedzić nowe, fajne miejsca, ukończyć wyścig na kołach i dobrze się bawić. I uwaga? Wszystkie te cele zostały zrealizowane.

Start Ultra Ducha Jabłoni

Przygotowania do wyścigu były w sumie standardowe czyli wyczyścić rower, nasmarować łańcuch, naładować elektronikę i spakować wszystko do samochodu. Treningowo ostatnio było słabo bo ze spinningiem się trochę mijałem. Jedynie niedzielnie Coffee Ride-y z kumplem pozwoliły w jakiś sposób utrzymać „formę”. Przypominam – brak formy to również w jakimś stopniu forma :-).

Start miałem wyznaczony na godzinę 8:56. W biurze zawodów zjawiłem się jakieś 40 minut wcześniej aby spokojnie się przygotować, odebrać naklejki i numer startowy i dokonać wszelkich formalności. Pogoda była zacna. Po wyjściu z samochodu strasznie zmarzłem. Na linii startowej było chłodno ale w trakcie jazdy słoneczko pięknie świeciło. Pogoda wymarzona na taką imprezę. Nie wiem jaki taniec został wykonany przez Duchowego Szamana ale zadziałało.

Trasa Ultra Ducha Jabłoni 120

Trasa Ultra Ducha Jabłoni została zaplanowana fantastycznie. Masa szutrów premium wśród sadów pachnących jabłkami. Gałęzie jabłonek aż uginały się od pięknych i dorodnych owoców. Jabłka aż krzyczały aby je zerwać i skosztować. Odpowiednia ilość szutrów przeplatanych asfaltem gdzie można było trochę odpocząć i przyspieszyć no i najważniejsze praktyczny brak piasków i piaskownicy. Były powiedzmy dwa krótkie fragmenty gdzie można było złapać trochę sypkiego piasku ale można było to spokojnie ominąć. Trasa bajunia!

Dystans 128.48 km oraz 830 m przewyższeń a także przewidziany limit czasu wynoszący 10h. Według systemu Poltrax uczestników mojego dystansu było 218 zawodników przy czym 162 to mężczyźni i 56 kobiety. Fajnie, że jest coraz więcej dziewczyn na wyścigach i nie jest to sport zdominowany przez facetów. A teraz trochę moich statystyk 🙂

Wyniki i statystyki przejazdu

Ostatecznie ukończyłem wyścig na 65. miejscu w klasyfikacji generalnej spośród 198 uczestników. Czas przejazdu to 05h 37m ze średnią prędkością 22,5km/h. Średnia moc wyścigu jaką wygenerowałem to 187W. Czy to dużo? Nie wiem bo to moja pierwsza poważna jazda z pomiarem mocy. Jak na razie to mój najlepszy i najszybszy przejazd. 7 zawodników nie ukończyło wyścigu czy po prostu zostali niesklasyfikowani. Organizator zapewnił pitstop z jedzonkiem oraz możliwością uzupełniania płynów w połowie trasy w Białej Rawskiej w pięknym pałacu. Na postoju wjechała pyszna pomidorowa z makaronem oraz pierogi z mięsem oraz z kapustą i grzybami. Pycha. Uzupełniłem bidony i ruszyłem w dalszą trasę. Pierwsza połowa wyścigu jak na moje możliwości była świetna. Na ok 90km trasy trochę opadłem z sił ale już po wyjechaniu z pitstopu trochę zmniejszyłem tempo. Na trasie było bardzo dużo szybkich zjazdów a w konsekwencji również sporo podjazdów. Podjazdy były bardzo zdradliwe bo były o niewielkim nachyleniu ale dały mi się we znaki.

Na sam koniec trasy przy wspólnej jeździe z jednym z uczestników oraz bardzo miłej aczkolwiek krótkiej rozmowie dojechaliśmy na metę. Tam czekał na nas organizator z medalami (imiennymi), dyplomem oraz pakietem finiszera. No i oczywiście ciepłe jedzonko, piwko bezalkoholowe oraz… skrzynie pełne jabłek 🙂

Podsumowanie Ultra Ducha Jabłoni

Podsumowując całą imprezę uważam, że było to świetne „zakończenie” sezonu rowerowego a na pewno wyścigowego. Skąd cudzysłów przy słowie zakończenie? Ano stąd, że sezon planuję zakończyć jak warunki pogodowe a zwłaszcza deszczowe nie pozwolą mi jeździć. Wymarzona pogoda, cudowna trasa, wiele emocji w tym dużo radości, frajdy a także zwątpienia czy kryzysów – emocje dla których warto jeździć i brać udział w tego typu imprezach.

Ślad z mojej jazdy oczywiście znajduje się na mojej Stravie. Ultra Duch Jabłoni na Stravie

Cytując klasyka: „Dla mnie się podoba!”. Ultra Duch Jabłoni okazał się dokładnie takim wyścigiem, jakiego szukałem. Świetna organizacja, piękne trasy i atmosfera, która sprawia, że po przekroczeniu mety od razu zaczyna się myśleć o kolejnym starcie. Kto wie, może następnym krokiem będzie Ultra Duch Puszczy?